In ongeveer 15 jaar heeft de communicatie en de informatie-uitwisseling tussen mensen een ontwikkeling doorgemaakt die zijn weerga niet kent. De eerste tien jaar daarvan, de jaren ’90, werden gekenmerkt door soms onbeheerste en bij vlagen bijna religieuze opvattingen over de mogelijkheden van het internet en het Web voor alle maatschappelijke sectoren. Het geloof en het vertrouwen in de mogelijkheden waren zo groot dat – achteraf gezien – de correctie door de zogenoemde Dot-com crisis in 2000 onvermijdelijk was.

Na een periode van relatieve rust die volgde op het uiteenspatten van de Dot-com luchtbel, stijgt het Internet met de Web 2.0-gedachte naar een nieuw niveau. Web 2.0 plukt de vruchten van merendeels bestaande technologie en zet deze op een nieuwe wijze in. Hierdoor krijgen miljoenen mensen de gelegenheid om het internet te gebruiken voor hun persoonlijke en gemeenschappelijke doelstellingen. In een zeer korte tijd heeft dit geleid tot een explosie van creativiteit, innovatie en productiviteit die wereldwijd gedragen wordt door talloze individuen die door Time Magazine werden uitgeroepen tot Person of the year.

Aan de basis van deze stormachtige ontwikkeling ligt een netwerk van netwerken dat niet langer een passieve infrastructuur is voor het transport van bits, maar een dynamisch systeem van faciliteiten. Het netwerk evolueert tot een utillity grid, een intelligente bron van content en functionaliteit, het zenuwstelsel van een toenemend verknoopte maatschappij. De praktische toepassingen van deze netwerkgebaseerde architectuur beginnen we nog maar pas te ontdekken. Het is de basis voor de innovatiemissie van SURF.